İçimde Ölen Biri

در درونم کسی مرده

Bana birşeyler anlat

به من چیزی بگو

Canım çok sıkılıyor

حسابی دلم گرفته است

Bana birşeyler anlat

به من چیزی بگو

İçim içimden geçiyor

دل تو دلم نیست

Yanımdasın susuyorsun

کنارم هستی خاموشی

Susuyor konuşmuyorsun

خاموشی و حرفی نمی زنی

Bakıyor görmüyorsun

نگاه می کنی و نمی بینی

Dokunsan donacağım

اگر به من دست بزنی ساکت خواهم شد

İçimde intihar korkusu var

در دلم هراس از خودکشی هست

Bir gülsen ağlayacağım

اگر بخندی بغضم خواهد ترکید

Bir gülsen kendimi bulacağım

اگر بخندی خودم را پیدا می کنم

Depremler oluyor beynimde

در وجودم هیاهویی برپا می شود

Dışarda siren sesi var

بیرون هم صدای آژیر می آید

Her yanımda susmuş insanlar

اطرافیانم خفته اند

İçimde ölen biri var

در درونم مرده ای هست

Hadi birşeyler söyle

یاالله چیزی بگو

Çocuk gözlerim dolsun

چشمهای بچه گانه ام خیس بشه

İçinden git diyorsun

از ته دل می گی که برم

Duyuyorum gülüm

می شنوم گل من

Gideceğim, son olsun

خواهم رفت، آخرین بار است

İçimde soluyorsun

در دلم پژمرده می شوی

İki can var içimde

در بدنم دو جان هست

Korkular salıyorsun üstüme korkular

منو به وحشت می اندازی

Her an başka biçimde 

هر لحظه به شکلی

---------------------------------------------------------------------------------------------------

Yalancı Ayrılık

فراغ دروغین

Yoksun... umurumda bile değil

نیستی... اهمیتی هم برایم نداره

Başucumda resmin hala duruyor

هنوز هم عکست بالای سرم هست

Yoksun... defterimdeki yazın hiç silinmedi

نیستی... نوشته های تو از دفترم هیچ وقت پاک نشد

Eşiğimdeki ayak izin, hergün gelişin

جای پایت در قلبم، آن آمدنهای روزانه ات

Gözlerimce gidişin hiç bilinmedi.

چشمهایم متوجه رفتنت نشد. (گریه نکردم)

Varsın böyle geçsin yabancı günler

این روزهای غربت همینطوری بیاد و سپری بشه

Varsın canımı yaksın yine yalnızlık

این تنهایی بیاد و باز دلم را بسوزاند

Seninle doluyken baktığım dünler

وقتی به روزهایی که با تو بودم می نگرم

Yıkar mı sandın beni bu yalancı ayrılık.

فکر کردی که این جدایی دروغین منو داغون می کنه؟

Yoksun... umurumda bile değil

نیستی... عین خیالم هم نیست

Dudağımda adın şiir oluyor

بر لبهایم اسمت شعر می شود

Yoksun... ezberimdeki sevdan hiç okunmadı

نیستی... عشق درونی من را متوجه نشدی

Eşiğimdeki ayak izin, hergün gelişin

ردپایت بر قلب من، یاد آمدن هر روز تو

Yüreğime gidişin hiç dokunmadı

رفتن تو تاثیری بر دلم نداشت.

Varsın böyle geçsin yalancı günler

این روزهای غربت همینطوری بیاد و سپری بشه

Varsın canımı alsın yine yalnızlık

این تنهایی بیاد و باز دلم را بسوزاند

Kokunu verirken vazomda güller

وقتی به روزهایی که با تو بودم می نگرم

Yıkar mı sandın beni bu yalancı ayrılık. 

فکر کردی که این جدایی دروغین منو داغون می کنه؟

-----------------------------------------------------------

Beni Bul

من را دریاب

Beni bul anne

مرا پیدا کن مادر

Dün gece gördüm düşümde

دیشب در خوابم دیدم

Seni özledim anne

دلم برایت تنگ شده مادر

Elin yine ellerimde

باز دستت در دستم

Gözlerin ağlamaklı

چشمهایت گریان

Gözyaşlarını sildim anne

اشکهایت را پاک کردم مادر

Camlar düştü yerlere

شیشه ها به زمین افتاد

Elim elim kan içinde

دستهایم خونی است

Yanıma gel yanıma anne

نزدم بیا نزدم مادر

İki yanımda iki polis

دوطرفم دو پلیس

Ellerim kelepçede

دستهایم دستنبند خورده

Beni bul beni bul anne

پیدا کن من را مادر

Dün gece gördüm düşümde

دیشب در خوابم دیدم

Seni özledim anne

دلم برایت تنگ شده مادر

Gözlerinden akan bendim

من بودم که از چشمامت افتادم

Düştüm göğsüne

بر سینه ات

Söyle canın yandımı anne

بگو مادر آیا جگرت سوخته مادر؟

Camlar düştü yerlere

شیشه ها به زمین افتاد

Elim elim kan içinde

دستهایم خونی است

Yanıma gel yanıma anne. 

نزدم بیا نزدم مادر

giderim

می روم

Artık seninle duramam
دیگر با تو نمی مانم

Bu akşam çıkar giderim
امشب خواهم رفت

Hesabım kalsın mahşere
حسابم بماند تا محشر

Elimi yıkar giderim

دستها را در هم می شکنم و می رم

Sen zahmet etme yerinden

تو از جات تکان نخور

Gürültü yapmam derinden

که از ته دل فریاد نمی زنم

Parmaklarımın üzerinden

از روی انگشتاتم

Su gibi akar giderim

مثل آب جاری شده و می روم

Artık sürersin bir sefa

حالا بعد از این شاد باشی

Ne cismim kaldı ne cefa

هیچ اثری از من باقی نیست

Şikayet etmem bu defa

اینبار شکایتی نمی کنم

Dişimi sıkar giderim

از عصبانیت دندانهایم را فشار داده و می روم

Bozarmı sandın acılar

از فکر مصیبتهام نمی شکنم

Belaya atlar giderim

در بلاها غرق شده و می رم

Kurşun gibi mavzer gibi

مانند گلوله مانند تفنگ

Dağ gibi patlar giderim

مانند کوهی , منفجر می شوم و می روم

Kaybetsem bile herşeyi

اگر همه چیزم را از دست بدهم

Bu aşkı yırtar giderim

این عشق را میشکافم و  می روم

Sinsice olmaz gidişim

رفتنم پنهانی نیست

Kapıyı çarpar giderim

در را می کوبم و می رم

Sana yazdığım şarkıyı

نغمه ای را که برایت سرودم

Sazımdan söker giderim

از سازم جدا می کنم و می رم

Ben ağlayamam bilirsin

تو میدانی که من گریه نمی کنم

Yüzümü döker giderim

صورتم را برمی گردانم ومی رم

Köpeklerimden kuşumdan

از سگهام از پرندهام

Yuvrumdan cayar giderim

از جوجه پرندها جدا می شوم و می روم

Senden aldığım ne varsa

هر چیزی که از تو گرفته ام

Yerine koyar giderim

سر جایش می گذارم و می رم

Ezdirmem sana kendimi

خودم را پیش تو تحقیر نمی کنم

Gövdemi yakar giderim

سینه ام را داغ زده می روم

Beddua etmem üzülme

غمگین نباش که نفرینت نمی کنم

Kafama sıkar giderim!

به سرم می زنه  می رم

--------------------------------------------------------------------------------------

YETİŞ NERDESİN

كجایی به دادم برس؟!

Ne dağlar yıkılır, ne de duvarlar

كوه ها دیوار ها مقابلم فرو ریختند
Of çeker ağlarım, yetiş nerdesin

گریه می کنم , كجایی به دادم برس؟!

Kurumuş pınarlar, gelmez baharlar eyvah, eyvah

چشمه ها خشكید و از بهار خبری نشد ای وای
Ah eder ağlarım, yetiş nerdesin

آه می گشم و گریه می کنم , كجایی به دادم برس؟!
Canım nerdesin sen, gülüm nerdesin sen

گلم کجایی , جان من کجایی
Bekle ben öleyim ki o zaman gelesen
منتظر باش می میرم اون زمان اگه بیایی
Beyaz mintanına, boş yastığına

اون پیراهن سفیدت كه حالا خالی از تن تو شده
Yüz sürer ağlarım, yetiş nerdesin

به صورتم می كشم و اشكام رو باهاش پاك می كنم
Yandım ataşına, kül oldum yana Allah, Allah

تو آتشت سوختم و خاكستر شدم سوختم خدایا
Diz çöker ağlarım, yetiş nerdesin

زانو می زنم مقابلت و گریه می كنم ,برس به دادم

yakamoz

فانوس دریایی

Yağmur yağar ıslanırsın vay aman

باران می بارد و تو خیس می شوی وای امان
Güneş doğar kurumazsun vay aman

آفتاب طلوع می کند و تو خشک نمی شوی وای امان
Ay ışığı der durursun vay aman

زیر نور ماه هم همچنان هستی وای امان
Yakamozsun sen

فانوس دریایی من
Sessiz sessiz ağlar gibisin vay aman

بدون صدا و در سکوت گریه می کنی  وای امان
güneş doğdu gideceksin vay aman

آفتاب طلوع کرده و تو خواهی رفت وای امان

Burak ay gıtsın sen kal bu gece

بگذار ماه برود تو بمان امشب وای امان
Umudumsun sen

امید من

Acilara tutunmak

گرفتار رنج ها

Acı çekmek özgürlükse
اگر از رنج ها رها شویم
Özgürüz ikimizde
هر دویمان  رها شویم
O yuvasız çalıkuşu
او چكاوك بی آشیانه ای است
Bense kafeste kanarya
و من قناری داخل قفس باشم
O dolaşmış daldan dala
ازاین شاخه به آن شاخه پیچیده
Savurmuş yüreğini
قلبش را پراکنده کرده بود
Ben bölmüşüm yüreğimi
من قسمت کرده ام قلبم را
Başkaldıran dizelere
در شعرهای سرکشم
Aramakmış oysa sevmek
بااینحال در جستجوی عشق بود
Özlemekmiş oysa sevmek
با اینحال منتظر عشق بود
Bulup bulup yitirmekmiş
کم کم خودش را فریب می داد
Düşsel bir oyuncağı
که در رویاها بازیچه ای بوده
Yalanmış hepsi yalan
دروغ بوده همیشه دروغ
Sevmek diye bir şey varmış
چیزی شبیه عشق بوده
Sevmek diye bir şey yokmuş
 وانگار چیزی مانند عشق نبوده
Acı çektim günlerce
روزهای زیادی تلخی کشیدم
Acı çektim susarak
مدت طولانی سختی کشیدم
Şu kısacık konaklıkta
در این مهمانی های کوتاه
Deprem kargaşasında
در هرج و مرج زلزله ها
Yaşadım bir kaç binyıl
هزار سال زیستم
Acılara tutunarak
گرفتار تلخی می شویم
Acı çekmek özgürlükse
اگر از رنج ها رها شویم
Özgürüz ikimizde
هر دویمان رها شویم
Acılardan arta kalan
چیزی که از سختیها می ماند
İşte bu bakışlarmış
همین نگاههاست
Buğu diye gözlerimde
در چشمانم ابرهایست
Gün batımı bulutlarmış
که ابرهای غروب آفتاب اند

AHMET KAYA

احمد کایا

SEN GİTME BİR DE

دیگه تو نرو
Akşamlar böyle biterشب به پایان می رسد//
Hep böyle dertli biterهمیشه اینجوری دردناک به پایان می رسد//
Evli evine giderخانه دار به خانه اش می رود//
Kuşlar yuvaya dönerپرندگان به لانه هایشان باز می گردند//
Bir de sen gitmeتو دیگه نرو//
Bir de sen gitme içimdenتو دیگه نرو از دلم//
Yaralıyım benمن زخم خورده ام//

Giden bu yolculardanاز همه این رهگذران//
En çok ben şanssızımچقدر من خوش شانس تر بوده ام//
Ne kadar çok yaşadıysamو چقدر زیاد زندگی کرده ام//
O kadar çok yalnızımو چقدر تنهایم//
Biraz da sen ağlaکمی هم تو گریه کن//
Ölürken bile hasretim sanaدر حال مردنم تو حسرت مرا//
Bir tek sen anlaو فقط تو درک کن//


OY BENİM CANIM

ای جان من

Ay ışığı vuruş Toprak yanıyor
مهتاب زده و خاک روشن شده است
Toprağın üzerine Kimler düşüyor
و روی خاک چه کسانی می افتند
Kimse bu yangını Görmüyor duymuyor
و کسی این صحنه را نمی بیند ُ درک نمی کند
Onun için mi dağlar Yıldızlar ağlıyor
و برای او کوهها و ستاره ها می گریند
Oy benim canım

ای جان من
Yaralı ceylanım

ای آهوی زخمی من
Henüz yolun başında Solup giden baharım
هنوز سر راه تو بهار خشکیده تمام شده ام
Ay ışığı vurmuş Toprak kanıyor
مهتاب زده و خاک روشن شده است
Dudağının kıvrımından Gözüm nereye sızıyor
چشمهایم از گوشه لبهایش به کجا زل زده است
Bu kaçıncı baharım Başlamadan bitiyor
این بهار فراری من نیامده می رود
Onun için mi dağlar Yıldızlar ağlıyor
برای او کوهها و ستاره ها می گریند

Ahmet Kaya

احمد کایا

Dağlarda Ölmek İsterim

مرگ را در کوهها می خواهم

Ömrümde nice sızı var داغ فراق چندین نفر در زندگیم هست...
Kışların önü yazı varقبل از زمستان بهاری هست....
Kalbim kuşatmalarda darدر دارهای برافراشته در قلبم ...
Dağlarda ölmek isterim مرگ را در کوهها می خواهم
Verilir hiç tutulmaz sözحرفهای غیر قابل فهم می شود زد ...
Her yanımda bin namert gözهزاران چشم نامرد در هر طرفم هست....
Gardaşlarım olmuş bir köz...برادرانم تبدیل به خاکستر شدند ...
Dağlarda ölmek isterimمرگ را در کوهها می خواهم....
Oy dağlar, oy dağlarآهای کوهها ، آهای کوهها
Uzaklarda yarim mi varدر دور دستها یاری دارم
Oy dağlar, oy oy dağlar آهای کوهها ، آهای کوهها
Evde bekleyen yarim mi varدر خانه یار چشم انتظاری دارم
Ben ateşten hınçtan doğdum من از آتش و دود زاییده شدم ... 
Zamansız solan gül oldum گل بی وقت خشکیده ای شدم ...
Üç-beş kuruşa kul oldum بنده مقداری پول شدم
Dağlarda ölmek isterim مرگ را در کوهها می خواهم....
Kaç bahar ağladım kaldımچندین بهار است که گریانم ...
Derin hasretlerde yandımدر حسرتهای عمیقی سوخته ام
Kentler zalimdi dayandımبه وجودهای ظالمی ساخته ام
Dağlarda ölmek isterimمرگ را در کوهها می خواهم....

Ahmet kaya //Acılara tutunarak

……………………………………………………..

Acı çekmek özgürlükseرنج کشیدن اگر رها کند ...
Özgürüz ikimizdeهر دویمان را رها خواهد کرد ...
O yuvasız çalı kuşuآن پرنده بی لانه را ...
Bense kafeste kanaryaبه قناری داخل قفس تشبیه کن ...
O dolaşmış daldan dalaازاین شاخه به آن شاخه پیچیده ...
Savurmuş yüreğiniقلب داغون شده اش را ...
Ben bölmüşüm yüreğimiمن قسمت کرده ام قلبم را به ...
Başkaldıran dizelereخطهای از بالا ترسیم شده ...
Aramakmış oysa sevmekعشق هنوز جستجو نشده ...
Özlemekmiş oysa sevmekعشق هنوز مورد انتظار نیست ...
Bulup bulup yitirmekmişتکه تکه و فریب کار شده ...
Düşsel bir oyuncağıیک اسباب بازی خیالی ...
Yalanmış hepsi yalanدروغ بوده همیشه دروغ...
Sevmek diye bir şey varmışعشق بوده گویی چیزی بوده ...
Sevmek diye bir şey yokmuş عشق بوده گویی چیزی نبوده...
Acı çektim günlerceروزهای زیادی تلخی کشیدم ...
Acı çektim susarakمدت طولانی سختی کشیدم ...
Şu kısacık konaklıktaدر این مهمانی های کوتاه ...
Deprem kargaşasındaدر زلزله های اغتشاش ...
Yaşadım bir kaç binyılهزار سال زیستم ...
Acılara tutunarakگرفتار تلخی می شویم ...
Acı çekmek özgürlükseاگر رنج کشیدن  رهایمان کند ...
Özgürüz ikimizdeهر دویمان را رها می کند ...
Acılardan arta kalanچیزی که از سختیها می ماند ...
İşte bu bakışlarmışهمین نگاههاست ...
Buğu diye gözlerimdeهمین مه جلوی چشمانم ...
Gün batımı bulutlarmışهمین آفتاب زیر ابرها است ...

Dardayım yalanım yok

بالای دارم و دروغی ندارم

baskın yedim gün gece gün gece gün gece

غصه خورده ام  روز و شب  روز و شب

Örselendi aşklarım üstelik bir uzak diyardayım

دل بستگیهایم دور افتاده و من در یک سرزمین دورم

Gün aydın anneciğim

روز بخیر مادر جان

gün aydın babacığım

روز بخیر پدر جان

Yine sabah oluyor

بازهم صبح شد

Elde sabah olmaz deme

نگو دیگرآنجا صبح نمی شود

orda günler geçmez deme

نگو دیگرآنجا روزگار سپری نمی شود

İçime sancı doğuyor

درد ، دل مرا تکه تکه می کند

Yüreğimi bir kalkan bilip sokaklara çıktım

دلم تپیدن گرفت و به خیابان امدم

Kahvelerde oturdum , çocuklarla konuştum

در قهوه خانه نشستم ، با بچه ها همبازی شدم

Sıkıldım dertlendim dostlarımla buluştum

دلتنگیها و دردهایم را با دوستانم قسمت کردم

Bugünde ölmedim anne

امروز هم نمردم مادر

Kapalıydı kapılar perdeler örtük

درها بسته و پرده ها کشیده شده بود

Silah sesleri uzakta boğuk boğuk

صدای مهیب سلاحها از دور می امد

Bir yüzüm ayrılığa bir yüzüm hayata dönük

یک رویم به طرف جدایی و یک رویم به طرف زندگی برگشته بود

Bugünde ölmedim anne

امروز هم نمردم مادر

Üstüme bir silah doğruldu sanki rüzgâr

گلوله ای مانند باد از بالای سرم رد شد

Beline dolandığında bir dalın

برگشته و سریع  درا ز  کشیدم

Korktum , güldüm , kendime kızdım

ترسیدم ، خندیدم ، و بدنم داغ شد

Bugünde ölmedim anne

امروز هم نمردم مادر

Bana böylesi garip duygular bilmem

اینچنین احساس غریبی نداشته ام

Niye gelir nereye gider döndüm işte

اعمال نامعقول چرا می آیند و کجا می روند

Acı yüreğimden beynime sızar

تلخی و درد از قلبم به مغزم سرایت می کند

Bugünde ölmedim anne , bugünde ölmedim

امروز هم نمردم مادر ، امروز هم نمردم

Ahmet kaya

احمد کایا

Bahtiyar

بختیار
Geçiyor önümden// ازبرابرم می گذرد
Sirenler içinde// از میان پریان
Ak eller ustunde// از بالای دستهای سفید

Çiçekler içinde// از میان گلها
Dudaginda yarım// بر لبهای یارم/
Birsevdanın hüznü ///حزن یک عشق
Aslan gibi gögsü türküler içinde //مثل اصلان در میان افسانه های زیبا
Rastlardım avluda// در(( آولو)) با او برخورد کردم
Hep volta atarken// بازهم در حال تیراندازی با(( ولتا))/
Cigara içerken yahut coplanırken// شربتی می نوشید و یاقوتی می تراشید
Kimseyle konuşmaz ///با کسی مصاحبت نمی کرد
*****

Dal gibi titrerdi// مثل پشت لرزید
Çocukça sevdiği çiçeği sularken// مثل گل دوست داشتنی بچه ای که پرپر میشود
Diyarbakırlıymış adı bahtiyar //از دیار بکر بود اسمش بختیار
Suçu saz çalmakmış// سازم را نواختم
Öğrendiğim kadar //اندازه ای که بلدبودم
Geçiyor önümden gül yüzlü bahtiyar// از برابرم می گذرد گل چهره بختیار
Yaralıyım yerde kalan sazı kadar// اندازه سازی که جای زخمی شدنم ماند
Benide saldılar o kaldı içerde// مرا انداختند و او آنجا ماند
Çok sonra duydum ki// خیلی بعد شنیدم که
Yozgatta sürgünde// در یکی از روزهای پاییز
Ne yapsa ne etse üstüne gitmişler //بدون هیچ دلیلی او را کشتند
Mavi gökyüzünü ona dar etmişler //زیبا روی چشم آبی را به دار آویختند
Gazete çıktı üç satır yazıyla// و از ((گازته)) سه ((ساتر)) بیرون امدند
Uzamış sakalı çatlamış sazıyla// ریشهایشان دراز شده و سازهایشان ترک خورده
Birileri ona ölmedin diyordu// به همدیگر((تو هنوز نمرده ای)) می گفتند
Ölüm ilanında hüzünle gülüyordu//و مرگ هم محزون می خندید

Ahmet kaya احمد کایا //

HALKLARIN KARDEŞLİĞİ ADINA به نام دوستی خلق //

(Orhan Kotan)

Yeni bir dünya için kardeşlerبرای یک دنیای تازه برادران //

Yeni bir dünya içir bu kavgaبرای یک دنیای نو  این غوغا //

Bu kan Bu zulümاین خون  این ظلم//

Yeni bir dünya için kardeşlerبرای یک دنیای تازه  برادران //

Yeni bir dünya için bu sabırبرای یک دنیای نو    این صبر //

Bu kin Bu sancı این کینه و این درد //

Bu dağlarda vuruldu boyundurukدر این کوهها لجام می انداختند//

Kınalı türkülerin boynunaبه گردن  نغمه های کینه و غرض //

Halkların kardeşliği adına به نام دوستی خلق //

Bu dağlarda deşildi gebe kadınların karnıدر این کوهها شکم آبستن رهبانیت پاره شد //

Bu dağlarda boğazlandı istiklâl-i tamو در این کوهها استقلال آبستن شد //

Oysa namlular daha soğumamıştıان زمان که نام اوران هنوز سرد نشده بودند//

Ekmeğimiz yoktuنانی نداریم //

Mermimiz yoktuگلوله ای نداریم //

Bin can ileفقط این جان هست //

Bir umut ektiğimizو امید به آنچه کاشته ایم //

Toprağımız yokخاکی نداریم //

Dağlar gibi yıkıldı ölülerو مثل کوه مرده ها افتادند //

Ve ayaklar altında namusumuzو ناموسمان به زیر پاها //

Lanetlenmiş لعنت شده //

Aç çoluk çocukباز کن طفل نوباوه //

Kadınlarımız, davarlarımızلباسهایمان را ، دواهایمان را //

Haldan bilmezموقعیت نمی شناسد//

Geçit vermez kanlı Zilanو مفر نمی دهد دشمن زخمی //

Of off offf beاف اف اف با شد //

Tifüs ve kanserتیفوس و سرطان //

Ve siyatik Difteri و سیاتیک و دیفتری //

Kalp yetersizliği, ülser vesaireایستهای قلبی و سایر بیماریها //

Bir de açlıkو گرسنگی//

Bir de zulümو ظلم//

Bir de zindanlarو یکی هم زندانها //

Issız bir uğultudur doğanın padişahıو زاییده های بی نام و نشان پادشاه

Fideler cılızنهالهای نورس //

Dağlarda umudun hazin sancısıو درد غمناک امید در کوهها //

Toprağın bağrında tohumو تخمهای در دل خاک //

Kan revan içindedirو خون روان در میان آن //

Ve kan ravan içindedir türkülerimizو خون روان در میان آن نغمه هایمان //

“Kış günüdür güller açmazزمستان است و گل باز نمی شود //

Dallarda bülbüller ötmezو بلبلان در ان نمی خوانند//

Can arzular elim yetmezو به ارزوهای جانم دست نمی یابم //

Vahh lımın وا ه لیمین //

İçerden İçerden yar içerden از درون ، از درون ،یار از درون

Kes bağrım yar içerdenو قلبم را پاره کن یار از درون //

İşte namusوالان ناموس //

İntiharı düşünür kederindenاز غمش جان فدا کردن ها بر می خیزد //

Ve bu boş tencerenin و این کتری خا لی من //

Onulmaz mahrıدسته جدا شده اش //

Utanır kendikendinden و یکی از دیگری خجالت می کشد //

Birebir vermeyen toprak خاکی که به هیچکدام نرسید //

Karasaban Yaşlı öküz//گاو پیر خیش بر دوش

Sebisüyanکوفته //

Aç-susuzگرسنه و تشنه //

Ne gidenنه رفته //

Ne beklenen varو نه منتظری هست //

Ve dağlardaو در کوهها //

Çırılçıplak eşkiyalar راهزنان برهنه //

Ahmet Kaya  احمد کایا

Beni Vur مرا بزن

Bir ince pusudayımدر کمینگاه باریکی هستم     

Yolumun üstü engerekکه بالای سرم افعی نشسته است         

Bir garip akşamdayımدر شب غریبی هستم                  

Sırtımı gözler tüfekکه سلاح انتظارم را می کشد               

Ben senin sokağınaمن در گوشه وجود تو                       

Ulaşamam dardayımبدون نا له بالای دارم                     

O mazlum gözlerineو به آن چشمان مظلومت                   

Bakamam firardayımنمی تو انم نگاه کنم و در حال فرارم       

Oysa ben bu gece yüreğim elimdeاگر می شد امشب قلبم را در دستم می گرفتم

Sana bir sırrımı söyleyecektimو رازی را با تو در میان می گذاشتم                  

Şu mermi içimi delmeseydi eğerو اگر گلوله بدنم را سوراخ نمی کرد             

Seni alıp götürecektimتو را گرفته و فرار می کردم                                  

Beni vur beni onlara vermeمرا بزن ولی به دیگران مده                    

Külümü al uzak yollara savurخاکسترم را بگیرو به راههای دور بپاش     

Dağılsın dağlara که در بین کوهها پخش شود                                    

dağılsın bu sevdamızتا عشق ما منتشر شود                          

Ama sen ağlama dur             ولی تو گریه نکن    بایست

Bir ince pusudayımدر کمینگاه باریکی هستم                             

Bu gece zehir-zemberekو شب مثل نیلوفری زهرین به دورم حلقه زده است

Bir yolun sonundayımو در انتهای راهی هستم                       

Sessizce tükenerekکه بی صدا به پایان می رسد                           

Ah senin ellerineو آه از دست تو                                 

Uzanamam yerdeyimدر جایی هستم که نمی توانم دراز بکشم

O masum hayallereو به آن دستان معصوم تو                     

Varamam ölmekteyimنمی رسم و در حال مردنم                    

Ahmet kaya

احمد کایا

Cinayet gibi

مثل جنایت
Haliç’te bir vapuru vurdular dört kişi

در دهانه خلیج چهار نفر به یک ناخدا حمله کردند
Demirlemişti eli kolu bağlıydı ağlıyordu

دستهایش دستبند زده شده بود و گریه می کرد
Dört bıçak çekip vurdular dört kişi

با چهار چاقو زدند آن چهار نفر
Yemyeşil bir ay gökte dağılıyordu
و در آسمان؛ ماه نیلگونی نور افشانی می کرد
Deli Cafer, İsmail, Tayfur ve Şaşı

جعفر دیوانه ، اسماعیل ، تایفور و شاشی
Maktulün onbeş yıllık arkadaşı

دوست پانزده ساله مقتول
Üç kamarot öteki ahçıbaşı

سه ملوان و یک سکاندار
Dört bıçak çekip vurdular dört kişi
چهار نفر با چهار چاقو زدند
Cinayeti kör bir kayıkçı gördü

جنایت را قایقران کوری دید (فهمید )
Ben gördüm kulaklarım gördü

من دیدم و گوشهایم هم شنیدند
Vapur kudurdu kuduz gibi böğürdü

ناخدا مثل گرازهاری فریاد می کشید
Hiç biriniz orada yoktunuz
هیچکدامتان آنجا نبودید
Demirlemişti eli kolu bağlıydı ağlıyordu

دستهایش دستبند زده شده بود و گریه می کرد
Onüç damla gözyaşı saydım

سیزده قطره اشکش را شمردم
Alllahına kitabına sövüp saydım

و به خدا و کتابش گفته و شکایت کردم
Şafak nabız gibi atıyordu

شفق مثل نبضی می زد
Sarhoşdum kasımpaşa’daydım

بی خیال در قاسم پاشا بودم
Hiç biriniz orada yoktunuz
هیچکدامتان آنجا نبودید
Haliç’te bir vapuru vurdular dört kişi

در دهانه خلیج چهار نفر به یک ناخدا حمله کردند
Polis katilleri arıyordu

پلیس دنبال قاتلها می گشت
Deli Cafer, İsmail, Tayfur ve Şaşı

جعفر دیوانه ، اسماعیل ، تایفور و شاشی
Üzerime yüklediler bu işi

قتل را به گردن من انداختند
Sarhoşdum kasımpaşa’daydım

بی خیال در(( قاسم پاشا ))بودم
Vapuru onlar vurdu ben vurmadım

ناخدا را آنها کشتند و من نکشتم
Cinayeti kör bir kayıkçı gördü

جنایت را قایقران کوری دید
Ben vursam kendimi vuracaktım

من اگر می کشتم خودم را می کشتم

1) ناتـوردشـت / جی دی سلینجر
2) كــــوری / ژوزه ساراماگو
3) بادبادك‌باز / خالد حسینی
4) شازده كوچولو / آنتوان دو سنت اگزوپری
5) سـووشـون / سیمین دانشور
6) مرشد و مارگـریتا / بولگاکف
7) عطرسنبل عطر كاج / فیروزه جزایری دوما
8) جــان‌شیفتـه / رومن رولان
9) هـــری‌ پـــاتر / رولینگ
10) خداحافظ گـاری كـوپر / رومن گاری

11) كلیــدر / محمود دولت‌آبادی
12) همسایه‌ها / احمد محمود
13) بابا لنگ دراز / جین وبستر
14) چراغها را من خاموش می‌كنم / زویا پیرزاد
15) خــرمگس / اتل لیلیان وینچ
16) غرور و تعصب / جین آستین
17) سمفونی مرد‌گان / عباس معروفی
18) هزار خورشید درخشان / خالد حسینی
19) ورونیكا تصمیم می‌گیرد كه بمیرد / پائولو کوئلیو
20) دفتر ممنوع / آلبا دسس پدس
21) عقاید یك دلقك / هانریش بل
22) بار هستی / میلان كوندرا
23) عشق سالهای وبا / گابریل گارسیا ماركز
24) صد سال تنهایی / گابریل گارسیا ماركز
25) مترجم دردها / جومپا لاهیری
26) برادران كارامازوف / فئودور داستایفسکی
27) استخوانهای دوست‌داشتنی / آلیس سبالد
28) راز داوینچی / دن براون
29) خاطرات یك گیشا / آرتور گلدن
30) همنام / جومپا لاهیری
31) مرغان شاخسار طرب یا پرنده خارزار / کالین مک کالو
32) ارباب حلقه‌ها / جی آر آر تالكین
33) استخوانهای خوك و دستهای جذامی / مصطفی مستور
34) هیس / محمد رضا کاتب
35) زندگی در پیش رو / رومن گاری
36) یازده دقیقه / پائیلو كوئیلو
37) كیمیاگر / پائیلو كوئیلو
38) تاج خار / مسیح علی‌نژاد
39) چهار اثر از فلورانس اسكاول شین
40) وضعیت آخر
41) ماندن در وضعیت آخر
42) داستانهای صمد بهرنگی
43) بلندیهای بادگیر / امیلی برونته
44) برباد رفته
45) راز فال قهوه / یوستین گوردر
46) دنیای سوفی / یوستین گوردر
47) انجمن شاعران مرده / كلاین بام
48) دیوانه بازی / كریستین بوبن
49) لبه تیغ / سامرست موام
50) دلبركان غمگین من / گارسیا ماكز
51) دایی جان ناپلئون ایرج پزشكزاد
52) خاطره‌های پراكنده / گلی ترقی
53) اسفار كاتبان / ابوتراب خسروی
54) ساربان سرگردان / سیمین دانشور
54) هشت كتاب ( سهراب سپهری )
56) چه كسی باور می‌كند رستم / روح انگیز شریفیان
57) هكلبری فین / مارك تواین
58) انگار گفته بودی لیلی / سپیده شاملو
59) سرخی من از تو / سپیده شاملو
60) مكتوب / پائلو كوئیلو
61) نزدیكی / حنیف قریش
62) مادام بواری / گوستاو فلوبر
63) سیمای زنی در میان جمع
64) مجنون لیلی / ابراهیم نبوی
65) چشمهایش / بزرگ علوی
66) آنا كارنینا / لئو تولستوی
67) نیمه غایب / حسین سناپور
68) زن بودن / تونی گرنت
69) فرنی و زویی / جی دی سلینجر
70) بیگانه / آلبر كامو
71) 1984 / جرج اورول
72) شوخی / میلان كوندرا
73) بازی آخر بانو / بلقیس سلیمانی
74) اعتماد / دورفمن
75) ضرورت تغییر / كریشنا مورتی
76) یک عاشقانه آرام / نادر ابراهیمی
77) جنگل واژگون / جی دی سلینجر
78) تیستوی سبز انگشتی
79) فریدون سه پسر داشت / عباس معروفی
80) جاودانگی / میلان كوندرا
81) مدیر مدرسه / جلال آل‌احمد
82) غرش طوفان / الكساندر دوما
83) من او / رضا امیرخانی
84) جهالت / میلان كوندرا
85) به کودکی که هرگز زاده نشد / اوریانا فالاچی
86) جاناتان مرغ دریایی / ریچارد باخ
87) قصه‌های مجید / هوشنگ كرمانی
88) مسخ / كافكا
89) مسیح بازمصلوب / کازانتزاکیس
90) سه کتاب / زویا پیرزاد
91) منطق ‌الطیر / عطار
92) تذكره الاولیا / عطار
93) غیر منتظره / كریستین بوبن
94) سیذارتا / هرمان هسه
95) رویای تبت / فریبا وفی
96) بازیها / اریك برن
97) عادت می‌كنیم / زویا پیرزاد
98) لطفاً گوسفند نباشید / محمود نامنی
99) گرگ بیابان / هرمان هسه
100) پیامبر / جبران خلیل جبران

BİZ ÜÇ KİŞİYDİK
Biz üç kişiydik; Bedirhan, Nazlıcan ve ben
Üç ağız, üç yürek, üç yeminli fişek...
Adımız bela diye yazılmıştı dağlara taşlara
Boynumuzda ağır vebal, koynumuzda çapraz tüfek.

El tetikte kulak kirişte ve sırtımız toprağa emanet
Baldıran acısıyla ovarak üşüyen ellerimizi
Yıldız yorgan altında birbirimize sarılırdık
Deniz çok uzaktaydı ve dokunuyordu yalnızlık.

Gece uçurum boylarında, uzak çakal sesleri
Yüzümüze, ekmeğimize, türkümüze çarpar geçerdi
Göğsüne kekik sürerdi Nazlıcan, tüterdi buram buram
Gizlice ona bakardık, yüreğimiz göçerdi.

Belki bir çoban kavalında yitirdik Nazlıcan' ı,
Ateşböcekleriyle bir oldu kırpışarak tükendi.
Bir narin kelebek ölüsü bırakıp tam ortamıza,
Kurşun gibi, mayın gibi tutuşarak tükendi...

Oy Nazlıcan vahşi bayırların maralı
Nazlıcan saçları fırtınayla taralı
Sen de böyle gider miydin yıldızlar ülkesine
Oy Nazlıcan... oy canevinden yaralı.

Nazlıcan serin yayla çiçeği
Nazlıcan deli dolu heyecan
Göğsümde bir sevda kelebeği
Nazlıcan ah Nazlıcan...

Artık yenilmiş ordular kadar eziktik, sahipsizdik
Geçip gittik, parka ve yürek paramparça
Gerisi ölüm duygusu, gerisi sağır sessizlik,
Geçip gittik, Nazlıcan boşluğu aramızda.

Bedirhan'ı bir gedikte sırtından vurdular
Yarıp çıkmışken nice büyük ablukaları
Omuzdan kayan bir tüfek gibi usulca
Titredi ve iki yana düştü kolları.

Ölüm bir ısırgan otu gibi sarmıştı her yanını
Devrilmiş bir ağaçtı ay ışığında gövdesi
Uzanıp bir damla yaş ile dokundum kirpiklerine
Göğsümü çatlatırken nabzımın tükenmiş sesi.

Sanki bir şakaydı bu, birazdan uyanacaktı,
Birazdan ateşi karıştırıp bir cigara saracaktı
Oysa ölüm sadık kalmıştı randevusuna ah
O da Nazlıcan gibi bir daha olmayacaktı.

Ey Bedirhan; katran gecelerin heyulası,
Ey Bedirhan; kancık pusuların belası
Sen de böyle bitecek adam mıydın, konuşsana...
Ey Bedirhan ey mezarı kartal yuvası.

Bedirhan mor dağların kaçağı
Bedirhan mavi gözleri şahan
Zulamda suskun gece bıçağı
Bedirhan ah Bedirhan.

Biz üç kişiydik
Üç intihar çiçeği
Bedirhan, Nazlıcan ve ben
Suphi...


Söz: Yusuf Hayaloğlu
Müzik: Ahmet Kaya


ما سه تن بودیم
بدیر خان، نازلی جان و من
سه دهان، سه دل، سه فشنگ سوگند خورده
و نام‌مان چونان بلایی بر کوه‌ها و سنگ‌ها نوشته،
گناهی سنگین بر گردن‌مان
تفنگی قیقاجی در آغوش‌مان
دست بر ماشه و گوش خوابانیده بر صداهای دور و نزدیک
و پشت، بر خاک امانت سپرده…
دست‌های سردمان را
با گلپرهای تلخ گرم می‌کردیم
در زیر لحاف ستارگان در
آغوش هم فرو می‌رفتیم
دریا در دور دست‌ها بود
و تنهایی نگران‌مان می‌ساخت…
شب در بلندای پرتگاه‌ها
زوزه شغال‌های فراسو
بر صورت‌مان
نان‌مان
و ترانه‌مان می‌کوفت ومی‌گذشت…
نازلی جان آویشن را چون سیگاری می‌پیچید
دودش را فرو می‌بلعید
و ما پنهانی نگاه می‌کردیم و دلریسه می‌رفتیم
شاید نازلی جان را
درنوای نی چوپانی
جا گذاشتیم
شبیه کرم شبتابی که آرام آرام خاموش می‌شود
او پروانه کوچکی شد
و نعشش در میان‌مان افتاد
شبیه گلوله ای ، شبیه مینی شعله کشید وتمام شد

آی نازلی جان!
آهوی بیابان‌های وحشی !
نازلی جان که گیسوانت را توفان‌ها شانه می‌زدند
تو هم باید اینگونه به سرزمین ستارگان می‌رفتی
آی نازلی جان!
ای زخم خورده از جان خویش!
نازلی جان هیجان سراسیمه!
پروانه یک عشق در سینه من !
شکوفه ییلاق‌های خنک !
نازلی جان!
آه نازلی جان!
دیگر شبیه اردوهای شکست خورده
پایمال شدیم
بی پناه گشتیم
و با دلی شکسته به مخفی گاه‌مان برگشتیم
باقی همه حس مرگ بود، باقی همه سکوتی گنگ
رفتیم با جای خالی نازلی جان در میان‌مان

بدیر خان را
در حالی‌ که چندین محاصره بزرگ را شکسته بود
در گذرگاهی از پشت زدند
او چونان تفنگی آویزان از شانه
لرزید و دستهایش به دو طرف اوفتاد
مرگ مانند گیاهان گزنه اطرافش را گرفته بود
و سایه‌اش در زیر نور ماه
شبیه درختی واژگون اوفتاده بود
کنارش دراز کشیدم، با قطره‌ای اشک پلک‌هایش را لمس کردم
در حالیکه طنین ضربان تمام شده قلبم
سینه‌ام را می‌ترکاند
دارد انگار شوخی می‌کند
او کمی بعد بیدار خواهد شد
کمی بعد آتش را به هم خواهد زد
و سیگاری خواهد پیچید
اما مرگ صادقانه در ملاقاتش پایداربود
او هم دیگر چون نازلی جان اینجا نخواهد بود

آی بدیر خان!
غول شبهای تاریک!
آی بدیر خان!
بلای
پرتگاههای وحشی!
چنینت خواهم خواند
وقتی از تو سخن می‌گویم
آی بدیر خان!
آشیانه شاهین مزار توست
بدیر خان
گریز پای کوه‌های کبود!
بدیر خان!
که چشم‌های آبی‌ات
چونان چاقویی در ظلمت شب می‌درخشید
بدیر خان!
آه بدیر خان
ما سه تن بودیم
سه شکوفه انتحار
بدیر خان، نازلی جان و من ـ صوفی ـ

احمد کایا (به ترکی: Ahmet Kaya) (۱۹۵۷-۲۰۰۰)، خواننده کردتبار اهل ترکیه بود. او بنیانگذار سبک اعتراض‌خوانی در موسیقی کشور ترکیه، و از افراد دموکرات است.

معروفترین آلبوم او (منتشر شده به سال ۹۴) «ترانه‌هایم برای کوه‌ها» نام دارد که بیش از ۱٫۵ میلیون کاست فروش کرد و جزو پرفروشترین آلبوم‌های تاریخ موسیقی ترکیه‌است. معروفترین اثر او «با گریه هایمان» از همین آلبوم است که محبوبیت زیادی یافت. وی به هر دو زبان ترکی و کردی آواز می‌خواند.

او در سال ۲۰۰۰ در پاریس به دلیل سکته قلبی درگذشت (عده‌ای بر این باورند که توسط حکومت ترکیه مسموم شده‌است) و در گورستان پرلاشز مدفون است.

آلبوم شناسی