تبلیغات
آرشیو من - ماشین در برابر انسان (ابر رایانه جدید شرکت آی بی ام -واتسون)
آرشیو من
صفحه نخست       پست الکترونیک          تماس با ما              ATOM            طراح قالب
گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من
Jeopardy به عنوان یکی از پر طرفدار ترین مسابقات پازلی در امریکا، با روزی 9 میلیون تماشاگر از جمله مسابقاتی است که در ایران چندان شناخته شده نیست. در این مسابقه عبارتی به عنوان جواب از سوی مجری معروف برنامه Alex مطح می شود و سه شرکت کننده ی مسابقه سوال مربوط به جواب را طرح می کنند. این سوال می بایست کوتاه و سریع طرح شود. پیچیدگی آن در این است که بر حوزه ی خاصی تمرکز ندارد و جواب ها می توانند از علوم پزشکی و مهندسی باشند تا تاریخ و جغرافیا.               طی سه روز گذشته (2011 ,Feb 14–16) در این مسابقه آدم و ماشین به رقابت پرداختند. Watson ابر رایانه ی IBM است که در مقابل دو بازیگر دیگر، Ken Jennings و Brad Rutter قرار گرفت و با اختلاف امتیاز چشم گیری برنده مسابقه شد. Ken رکورد دار امتیاز Jeopardy و Brad برنده بیشترین جوایز این مسابقه است. دو جوان بسیار باهوش که خیلی می دانند! رفتار و سرعت پاسخگویی هر دو واقعا حیرت انگیز است. سومین مرحله این مسابقه که از اکثر شبکه های امریکایی پخش شد، چند ساعت پیش به اتمام رسید و IBM با افتخار برنده جایزه ی یک میلیون دلاری مسابقه شد. جایزه ای که ارزشش بیش از این هاست، اگر چه که همین مبلغ هم به دو موسسه خیره اهدا شد. ارزش این جایزه نه به خاطر مبلغ و نه به خاطر اهدای آن است، بلکه به خاطر دستاوردی عظیم در تاریخ کامپیوتر و هوش مصنوعی است.   Watson به عنوان هوشمند ترین کامپیوتر ساخته شده، از نود سرور IBM Power 750 تشکیل شده و 16 ترابایت رم دارد. هر سرور چهار CPU و هر CPU هشت هسته دارد. Watson که تا کنون به اینترنت متصل نشده در حدود یک میلیون جلد کتاب، اطلاعات در خود جا داده است. زمانی که سوالی از Watson پرسیده می شود، بیش از صد الگوریتم مختلف به صورت همزمان سوال را تحلیل و به دنبال جواب می گردند. در این حین الگوریتم دیگری جواب ها را رتبه دهی می کند و در نهایت جوابی که مطمئن ترین است انتخاب می شود. کل این فرآیند در کسری از ثانیه اتفاق می افتد. Watson قابلیتی فرا تر از موتور های جستجو داشته و قابلیت تحلیل و به عبارتی فکر کردن دارد. موتور های جستجو در واقع تنها از داده های موجود خود مواردی که به کلمات مورد نظر شما نزدیک تر اند را لیست می کنند.    در این مسابقه، مهمترین برگ برنده ی Watson سرعت بسیار بالای آن بود. در دور سوم مسابقه، در بسیاری از سوالات Ken دکمه ی اعلام را فشار می داد ولی Watson قبل از او این کار را کرده بود! همچنین دقت بسیار بالای آن چشم گیر بود. در طول مسابقه نموداری برای تماشاچیان نمایش داده می شد که درصد اطمینان Watson به جوابش را نمایان می کرد. در اکثر مورادی را که مطمئن بود (درصد بالا و نمودار سبز) برنده می شد و غلط هایش در میان مواردی بودند که اطمینان زیادی نداشت (درصد کم و نمودار قرمز). البته سوال غلط Watson برای جوابی سخت که در خصوص فرودگاهی در امریکا بود، قابل توجه بود و نشان از عدم کمال Watson داشت. سوال Watson این گونه مطرح شد: What is Toronto که در واقع Chicago مد نظر بود. اشتباه Watson از این که شهری کانادایی را عنوان کرد کمی غافل گیر کننده بود، البته با این وجود که اعلام به مطمئن نبودن خود کرده بود. به هر حال این مورد در کنار پاسخ های زیادی که با اطمینان زیاد و به طور صحیح داده بود بسیار کمرنگ بود.   تیم پژوهشی IBM که با موفقیت نتیجه چند ساله ی خود را امشب گرفتند، به دنبال تجاری سازی محصول ارزشمندشان هستند. در جایی که نیاز به تصمیم گیری سریع و با دقت بالا وجود دارد، حضور غولی سریع و دقیق به عنوان دستیار دانشی امری حیاتی محسوب می شود. صنایع پیشرفته، شرکت های حمل و نقل، مراکز نظامی و ده ها موارد دیگر که سالها در آرزوی همچین محصولی بودند، می توانند امید به آینده ای نه چندان دور داشته باشند.     سابقه هفته رو یادتون میاد؟ خدا آقای نوذری(منوچهر) رو بیامرزه ، معمولا همه این برنامه رو با مجری گری ایشون به یاد دارن.این نوع مسابقه ها در تمام کشورها و تمام شبکه های تلویزیونی معمولا طرفدار داره.هرکس هم سعی میکنه که مسابقه رو به یه نحوی تغییر بده که برای مخاطب جذاب تر بشه ، مثلا از سال 1964 (تقریبا ۱۳۴۴ شمسی) یه مسابقه ای به اسم Jeopardy (به معنی مخاطره) در امریکا تهیه میشه که توش یک سری راهنمایی به شکل جواب گفته میشه و شرکت کنندگان باید پاسخشون رو به شکل سوال مطرح کنند.اطلاعات بیشتر در مورد این مسابقه پرطرفدار رو میتونید در ویکیپدیا بخوانید اما قصد ما معرفی این مسابقه نیست بلکه اتفاق مهمی است که در اون افتاده...   یک مسابقه بسیار عجیب ، مهم و بزرگ در روزهای 14 تا 16 فوریه برگزار شد که دو شرکت کننده آن دو نفر از قهرمانان سابق Jeopardy  بودند و شرکت کننده سوم یک کامپیوتر موسوم به Watson بود.پس از دو مرحله مسابقه این نرم افزار هوش مصنوعی توانست با بردن 77147 دلار در برابر Ken Jennings با 24000 دلار و Brad Rutter با 21600 دلار برنده هر دو مرحله مسابقه و برنده جایزه 1 میلیون دلاری این مسابقه شود.جوایز نفرات دوم و سوم نیز به ترتیب 300 هزار و 200 هزار دلار بود.   ادامه توضیحات در مورد Watson + استفاده های آینده آن در ادامه مطلب   نفرات دوم و سوم عنوان کردند که نصف جایزه خود را به خیریه خواهند داد اما شرکت IBM که سازنده Watson است اعلام کرد تمامی ۱ میلیون دلار را به خیریه خواهد داد.   این اولین مسابقه بین انسان و ماشین در تاریخ برنامه Jeopardy بوده است.تمامی سوالات به صورت مفهومی طراحی شده و پاسخ به آنها فقط پس از تجزیه و تحلیل و موشکافی امکان پذیر است.جالب است بدانید که در ابتدا قرار بود واتسون به صورت الکترونیکی زنگ را به صدا در بیاورد (برای اعلام جواب) اما برگزارکنندگان مسابقه درخواست کردند که این کار فیزیکی انجام شود حتی با یک انگشت روبوتیک.حتی با این وضع Watson از شرکت کنندگان انسان سریع تر عمل کرد. Jennings گفت : "اگه میخوای توی برنامه برنده بشی باید زنگ بزنی" و Watson گفت : "میتونم یه زنگ حساس در حد میکروثانیه رو بدون تلف کردن وقت یا با حداقل اون به صدا در بیارم.واکنش های انسانی توی این مورد نمیتونن با مدارهای کامپیوتری رقابت کنن " و جالب اینجاست که خطای زود زدن زنگ هم در Watson وجود نداشت.       خب تا اینجا به قسمت های هیجان انگیز ، جالب و مفرح (بخوانید بی فایده) این برتری تکنولوژیک پرداختیم،اما سوال اینجاست که "خب ، با این همه توانایی ، واتسون در کجا و به چه صورت به درد ما خواهد خورد؟" اما به راستی قدم بعدی در استفاده از Watson چیست؟   از اینجا به بعد ترجمه مطلب از TechCrunch است در مورد آینده واتسون.   همه ما دیدیم که Watson چه کرد، اما حالا این سوال مطرح میشود : حالا چه میشود؟ خب حالا چه اتفاقی افتاده که IBM توانسته یک هوش مصنوعی طراحی کند که میتواند یه چند سوال پیش پا افتاده جواب دهد؟ (این یک نگاه فوق العاده ساده انگارانه به Watson است و قابلیت های باورنکردنی مغز انسان را نادیده میگیرد ، همچنین پیچیدگی توانایی ترجمه از زبان انسان توسط سخت افزارهای پیچیده و نرم افزارهای مناسب را هم بی ارزش می انگارد) آیا به پایان بازی رسیده ایم؟ شاید "پایان بازی" کلمه نامناسبی برای استفاده باشد ولی IBM خبر از یک قرارداد با شرکت ارتباطات Nuance برای "بررسی،توسعه و تجاری سازی توانایی های تحلیلی پیشرفته سیستم محاسبات Watson در صنعت سلامت " داد.   قسمتی از برخوردهای منفی که با Watson میشود به نظر من از مردمی ناشی میشود که اصول عملیات آنرا متوجه نمیشوند.افرادی تصور میکردند که Watson پس از دریافت سوال به صورت آنلاین جواب را جستجو میکند.این اشتباه است! Watson متن را میگیرد، آنرا مانند یک انسان "میخواند" ، مفهوم سوال را تحلیل میکند ، پایگاه داده های خود را کنکاش میکند و سپس برای جواب دادن زنگ میزند.این همیشه هم جواب نخواهد داد،مثلا IBM عنوان کرده که در بازی آن روز ممکن بود Watson شهر Torronto را یک شهر در آمریکا حساب کند [این شهر در کانادا است] چون تیم Toronto Blue Jays در لیگ بیسبال آمریکا بازی میکند ، اما این حقیقت که مهندسین IBM توانسته اند به قدری یک نرم افزار کامپیوتری را رشد بدهند که زبان انسان را با تمام ویژگی های خاصش ترجمه و تجزیه کند،در حدی که بتواند در یک مسابقه شرکت کند و برنده بشود ، در مورد استعداد مهندسان IBM بسیار گویا و واضح است.   IBM باید افرادی که میتوانند مسائل علمی را به زبان گویا برای مردم عادی توضیح دهند استخدام کند تا در برنامه های گفتگو شرکت کنند و برای عامه مردم توضیح بدهند که چرا Watson خیلی بیشتر از یک "روبات" که میتواند چند سوال پیش پا افتاده را جواب بدهد است.   به اخبار شرکت ارتباطات Nuance برگردیم. قابل انتظار است که ببینیم اولین نسخه تجاری تا بین ۱۸ تا ۲۴ ماه دیگر قابل دسترسی نخواهد بود ، اما این تلفیق تکنولوژی IBM (سوال و جواب عمیق ، پردازش زبان طبیعی ، یادگیری ماشین ) با Nuance (شناسایی سخن و فهم زبان کلینیکی ) خواهد بود.ایده ساخت چیزی برای "تشخیص و معالجه بیماران به صورتی که دسترسی بیمارستان ، دکتر و پرداخت کننده به اطلاعات زمانبندی شده و حیاتی ممکن شود "   این سناریو را تصور کنید : یک بیمار با عجله به بیمارستان مراجعه میکند و بیماری او نامشخص است . همراه او به دکتر Watson علایم را میگوید و این دکتر خوب چندین ترابایت اطلاعات را در کمتر از چند ثانیه جستجو میکند تا احتمالات مختلف به حداقل برسد و همچنین راه های درمان ممکن پیدا شود. "بیماری این بیمار به نظر X میرسد.لطفا چند قطره Y آماده کنید تا درمان را شروع کنیم."   این سناریو کاملا تخیلی است اما از خطوط بالا تصویری از اینکه این تکنولوژی به کجا خواهد رفت برای خود ترسیم کنید.   
   (منابع : ویکیپدیا - Cnet – TechCrunch  



نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
سه شنبه 17 اسفند 1389
یکشنبه 24 اردیبهشت 1396 10:27 ب.ظ
I'll immediately grab your rss as I can not find your e-mail subscription hyperlink or newsletter service.
Do you have any? Please permit me recognize in order that I
could subscribe. Thanks.
دوشنبه 23 اسفند 1389 06:40 ق.ظ
Lotfan manabe ro be soorat e kamel zekr konid

The first part is from: www.insidekm.com

Good luck
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر





آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
امکانات جانبی